taka sama a jednak inna

Żadne słowo nie potrafi opisać  prawdziwych emocji.

Jak nie chcę czegoś powiedzieć mówię to co inni chcieliby usłyszeć.

Nic dwa razy się nie zdarza. Życiu nie zdarza  się powtarzać.

Nie wiem czemu ON nie potrafi tego zrozumieć.

Jestem w stanie pojąć, że neurony ONÓW i ONYCH działają inaczej i naprawdę starałam się być cierpliwa w tłumaczeniu. Nic z tego. Nie pojął.

Każda cierpliwość ma swoje granice. Moja również. Jak już doszłam do granic wygarnęłam mu. Strzelił focha. A niech tam. Nie pierwszy raz i zapewne nie ostatni.

Jak mam wierzyć w prawdziwość słów skoro sama nie wiem co to prawda.

Mówię to, co oni chcą usłyszeć. Myśli zawieraja zupełne inne treści.

Nie potrafię się przemóc żeby wypowiedzieć to co leży na sercu.

Nie wiem czy kiedykowiek komukolwiek będę mogła jeszcze zaufać bez znaku zapytania.

Brać niczego nie dając w zamian.

Jestem gorsza od zwierzęcia.